Zwanger! We’re getting a baby !

zwanger echo

WHOOOOOOP!! Afgelopen maanden waren gerust CRAZY te noemen! Ik speelde op heel veel bruiloften met m’n andere werk, we gingen verhuizen, startte een podcast én ik bleek zwanger 😍 Kortom als je mij deze zomer vroeg hoe het ging zei ik vooral: moe! ha! Maar vandaag delen we heel graag ons grote nieuws en vertel ik je iets meer over de aanloop naar deze zwangerschap.

Huh jullie wilden toch geen tweede?

Hmmmmm dat klopt! We hebben een prachtige dochter Ivy, die in oktober 2016 is geboren. Als je net klaar bent met bevallen krijg je al de vraag of je nog een tweede wilt. (Are you kidding me? Ik kan amper zitten van de hechtingen; laat mij met rust!) Voor ons een vraag waar we lang niks mee konden… We hadden namelijk nergens in ons systeem ‘tweede kindje kriebels’. Je weet wel van die kriebels van verlangen, zoals we dat wel bij Ivy heel sterk hadden. Eigenlijk besefte we ons vooral hoe blij en gezegend we ons voelen met ons gezin en leven in algemeen. Er is geen verlangen voor een tweede, dus waarom zouden we die dan aan God vragen? Voor ons was het duidelijk, 1 kind is blijkbaar goed. Mocht het verlangen later wel komen dan kunnen we altijd nog kijken of het ons mag overkomen, maar we zijn al compleet.

Wellicht had het ook te maken met het eerste jaar als moeder. Ik vond die loeizwaar! Ik was door de zwangerschap van onze dochter fysiek compleet veranderd en had veel moeite om m’n draai als moeder, vrouw en Zoë te vinden. Ivy was veel ziek en dus voelde ik mij heel lang vooral gebonden door m’n kind. Juist toen dat baby er vanaf was en zij ging lopen en ontdekken merkte ik hoe leuk ik haar vond. Daarnaast kwam ik bij haar zwangerschap ruim 30kg (!) aan, verdwenen m’n krullen en zat ik seriously onder de zwangerschapsacné. The struggle was real! Dit deelde ik al eerder in deze blog. Ik vond de prijs van moederschap gewoon heel hoog als je ook graag autonoom wil zijn en een bedrijf wil starten.

Positieve zwanger test

Toen kwam het moment dat m’n lijf raar voelde en ik stiekem misschien wel wist hoe laat het was… Na een dag spelen op een bruiloft, racen voor de boodschappen, kindje ophalen en koken. We zaten moe op de bank met de vieze borden nog op tafel, verhuisdozen half ingepakt en Boulevard aan. Onze dochter kuierde wat rond en ik vraag aan Menno: “zullen we dan vanavond even die test doen?” Hij mompelde dat het wel goed was en ik ging meteen naar boven om die te doen hahah. Waar Menno overigens bedoelde: ja vanavond voor het slapen gaan, want ik moet zo naar voetballen. Oeps! De test legde ik tussen ons in op de bank en sprong bijna direct op zwanger! SHOCK!

Wij kijken elkaar vooral met ogen als schoteltjes aan, totaal overdonderd. Ben ik echt zwanger? Maar er gebeurde iets heel bijzonders. Onze dochter kopieert normaal ons gedrag. Maar zij werd op dat moment juist het totaal tegen over gestelde van ons. Ivy kwam ineens mega enthousiast aanrennen. Keek ons aan en riep: “Mama jaaa JA JA!!” De kleine meid klom op de bank en begon op en neer te springen, ze barste uit haar voegen van blijheid. Een dikke knipoog uit de hemel!

“Ik geloof in Gods plan”

Ik deel dit, omdat ik geloof dat er heel veel vrouwen zijn die zich in mijn verhaal herkennen. Een verhaal wat niet zo vaak gedeeld wordt. Misschien omdat je niet ondankbaar over wilt komen of omdat je bang bent wat de ander van je zal vinden. Laat ik dan dit er heel duidelijk aan toevoegen: Ik geloof in God en Zijn plan! Ik geloof NIET dat kinderen ongelukjes zijn, niet één! Wat ik hier boven beschrijf is dat ik duidelijk mijn eigen plan en ideeën had en dat dat helemaal ok is om mee te dealen. Dit kindje is duidelijk door Hem gegeven en willen wij met alle liefde ontvangen die we maar in ons hebben. We zijn extreem dankbaar dat we nog een leven aan ons gezin mogen toevoegen en kijken onwijs uit naar alle momenten die nog gaan komen. Zeker nu we van de schrik zijn bekomen, de verhuizing achter de rug is en we ruimte ervaren voor dit mooie mensje.

Hoe voel je je?

Goed! Ik ben dus in m’n eerste trimester heel erg moe geweest, maar dat zal vast ermee te maken hebben gehad dat het ook een drukke periode was. Ik ben nauwelijks misselijk geweest en heb alleen van de buikgriep vreselijk gespuugd hihi. Zoals het er nu naar uit ziet kom ik (nog) niet debiel veel aan en m’n huid is heus hormonaal wat onrustig, maar niet zo erg als bij Ivy. Eigenlijk is deze zwangerschap veel relaxter dan bij onze dochter. Juist omdat het ons zo overkomt, maar ook doordat je het allemaal al een keer hebt doorlopen. Voor Ivy hebben we een kindje verloren in een miskraam en dat maakt mij er nu weer zo van doordrongen hoe wonderlijk dit is.

We verwachten dit kindje in februari in onze armen te sluiten, dus ik zit al op de helft van m’n zwangerschap! De eerste helft was fijn om in een kleine kring te beleven, om langzaam te acclimatiseren. Maar inmiddels zijn we zo dankbaar en blij dat we het wel van de daken willen schreeuwen! 💛 Ik ben zwanger!

 

Wil jij n.a.v. deze blog jouw verhaal delen of vraag je je misschien wel iets af? Schroom dan niet om contact met mij op te nemen en je hart te luchten!

4 Berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *