Ontspullen // Tijd voor een grote schoonmaak

ontspullen

Ik betrapte mezelf er alwéér op… Het is heus niet de eerste keer dat ik mezelf op dit punt aantref en toch baal ik er elke keer weer van. Ik heb te veel zooi! Op de een of andere manier kom ik daar een paar keer per jaar achter. Dan stroop ik m’n mouwen weer op en is het tijd voor een grote schoonmaak. Tijd om te ontspullen!

Ontspullen in elke nieuwe fase

Je weet wat ze zeggen: “Een opgeruimd huis, is een opgeruimd hoofd.” Voor mij is dat stiekem meer waarheid dan mij lief is. Ik woon nu ruim 10 jaar op mezelf en jemig wat heb ik door de jaren heen veel spullen verzameld én (thank God!) ook weer weg gedaan. Toch blijft ons huis altijd weer volstromen en merk ik bij elke nieuwe fase dat de behoefte tot ontspullen opborrelt. Het is dan namelijk steeds weer de vraag wie ik op dat moment ben en wat daarbij past. Ik leef het fijnst als mijn omgeving dezelfde vibe heeft als ik in die fase.

Toen vorig jaar onze dochter geboren werd maakte de hormonen het ontspullen weer in mij los. Ik moest en zou de boel eens flink weggooien.  Op zich vrij logisch als je een kindje krijgt dat je je spullen gaat doorzoeken en bedenken wat er weg kan. Er moet letterlijk ruimte komen in je leven voor dat mensje. We ruimde een kamer leeg  voor haar komst. Nou ja… we gooide de troep door naar zolder… Toen zij eenmaal geboren was en ik fulltime thuis kwam te leven vloog dat huis mij pas echt aan. Die zolder kamer lag bezaaid en moest opgeruimd gaan worden! Ook alle babyspullen zwierven door het hele huis en de onrust in mij was compleet. Ik was elke dag wel bezig met een la uitmesten of een kast opruimen. Wekelijkse tripjes naar de kringloop waren het gevolg.

Klopt het bij wie ik ben?

Ook nu gaan we een nieuwe fase in, we gaan verhuizen. Duurt op zich nog wel een paar maanden, maar de opruimwoede begint alweer te kriebelen. Ik voel de behoefte om al m’n spullen in m’n handen te hebben en mij af te vragen of het nog bij mij past. Bij wie ik ben, wie mijn gezin is en wie ik denk dat we op ons nieuwe stekkie zullen zijn. In de afgelopen 10 jaar is mijn woonsmaak behoorlijk veranderd en dus kunnen alle niet passende interieur items sowieso door naar de kringloop. Maar ook de drang naar minder en eenvoudiger is gegroeid. Ik wil zo graag leven met niet meer dan ik nodig heb. Spullen kunnen zoveel afleiden van onze kern. Toch merk ik ook dat spullen mij een soort veiligheid bieden. Daar kom ik altijd maar weer achter wanneer ik het moet loslaten.

Hoeveel heb je van iets nodig? Wanneer zit je ‘safe’ en wanneer kom je tekort? Ik hou van veiligheid en juist mijn huis moet mij dit kunnen bieden.

Toch wil ik mij niet ‘safe’ voelen door de spullen in mijn huis. Ik wil mij veilig voelen door de mensen met wie ik leef, door de vrienden en familie die we daar ontmoeten en door dicht te leven bij God. Als ik dichter bij God kom, ervaar ik dat daar mijn veiligheid is. Dat mijn kern niet gaat over materie, maar over Zijn liefde. Dat maakt mij uiteindelijk ontspannen genoeg om keuzes te maken en weg te doen wat niet meer bij mijn kern past.

Waar begin je?

Meestal start ik in een bui met ontspullen. Ineens vliegt een ruimte (of nieuwe fase) mij aan en ga ik aan de slag. Orde scheppen om ruimte te krijgen in mijn hoofd. Die drang naar eenvoudiger leven blijft. Ik begin dus zoals altijd op alle plekken tegelijk, lekker chaotisch ? Tijd om een wat ‘doordachter-ontspullen-plan’ op te stellen. Heb jij goede tips? Ik hoor ze heeeel graag! In een volgende blog zal ik alle tips bundelen, zodat we er allemaal van kunnen profiteren! Tot die tijd breng ik maar weer, als kip zonder kop, een doosje naar de kringloop. Opgeruimd staat netjes!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.