Moeder worden is een grote verandering

moeder en kind

Onze dochter is onlangs 1 jaar geworden en vorige week deelde ik met jullie haar verjaardagsfeestje. Haar eerst verjaardag zette mij ook behoorlijk aan het denken over afgelopen jaar en wat een reis het is geweest om moeder te worden. Er zijn zoveel momenten geweest dat m’n hart ontplofte van de liefde (she’s so fluffy!). Het was geen rustige weg die we bewandelden en ik denk dat de meeste moeders dit wel zullen herkennen. Misschien lees je dit wel en hoop je op een dag moeder te worden. Dan hoop ik dat je deze blog leest en op die dag midden in de hobbels lief voor jezelf zult zijn. Omdat ik nu weet dat die pittige kanten erbij horen als je een kindje krijgt.

Ik wilde geen moeder worden

Moeder worden was niet iets wat heel vanzelfsprekend voor mij was. Ik groeide niet op in een gemakkelijk gezin en de relatie met mijn eigen moeder was ingewikkeld. Het is niet alleen iets tussen mijn moeder en mij, nee het gaat al generaties terug. Dus ik voelde altijd een aarzeling als het op het moederschap aankwam. Zou ik er wel goed in zijn? Hoe kun je ervoor zorgen dat de geschiedenis zich niet weer herhaalt? Wat als ik een meisje zou krijgen?! Ik wist heel lang niet of ik moeder wilde worden, omdat ik het vertrouwen miste dat ik er goed in zou zijn. Menno, mijn man, wist altijd heel (HEEL!) zeker dat hij kinderen wilde. En met de jaren die voorbij zijn gegaan (en wat therapie 😊) ontwikkelde ik het zelf vertrouwen dat ons gezin anders zou zijn.

Toen werd er een meisje en een moeder geboren

Ik vond zwanger zijn echt heel tof! Ok, ik werd er nu niet bepaald knap van, maar ik heb genoten van dat kleine mensje in mijn buik. Het moment dat ze eruit kwam verschoof onze hele wereld. Ik had mezelf erop voorbereid dat er een kindje geboren werd. Toch was ik vergeten om mezelf erop voor te bereiden dat ik moeder werd. Dat besefte ik mij tijdens de Colour Conference in Londen. Er was een fragment met een verloskundige en zij benoemde dat de geboorte met een reden een pijnlijk proces is. Het is niet alleen zwaar vanwege het kindje, maar ook omdat de moeder een waanzinnige verandering ondergaat. Het is het ultieme proces van je eigen verlangens opzij zetten en jezelf toewijden aan een ander mens. Dat is precies wat ik leerde van het eerste jaar met onze dochter.

Minder slaap, maar bacillen

Natuurlijk is het eerste jaar zwaar door de grote hoeveelheid zorg die een baby nodig heeft. Zoveel aandacht, voedingen, luiers, badjes en honderd dingen die ik vooraf niet wist. Ik geloof dat het bij de meeste van deze dingen, maar goed is dat je het vooraf niet weet. Liefde zal (hoe cliché ook) je motor zijn en ervoor zorgen dat je ook onder het baby kots nog steeds het fixt. Je vindt je weg, je routine. En hoe verder je komt des te meer je ontdekt wie je kindje is en wat bij hem of haar past. Dan kun je ook wat beter alle goed bedoelde adviezen schiften in de categorieën ‘bruikbaar’, ‘kunnen we best eens proberen’ en ‘doe vooral geen poging om hier je energie aan te verspillen’ 😉.

Moeder worden maakte mij behoorlijk minder knap

Zoals ik al zei vond ik zwanger zijn heel tof, maar MOOI werd ik er niet van hahah. Ik ben behoorlijk wat kilo’s aangekomen, kreeg zwangerschapsacné en mijn krullen verdwenen. Dus het afgelopen jaar ging voor een groot deel over weer vrienden worden met m’n lichaam. Tijdens je zwangerschap is je lichaam van je kindje en daarna heb je vooral tijd nodig om weer jezelf te worden. Na een maand of negen was ik nog niet op mijn streefgewicht, maar ik herkende mezelf wel weer van binnen en van buiten als Zoë. Mijn lichaam voelde weer van mij. Nu nog die laatste 14 kilo kwijtraken 😅.

Tijd en ruimte voor jezelf

Dit vond ik de pittigste verandering, zeker de eerst 6 maanden. Als je gezegend bent om een kindje te krijgen vergeet dan nooit: De eerste 6 maanden is je leven niet(!) van jou! Jij bestaat om je kind in leven te houden… Dus zorg ervoor dat je wat vlucht plannetjes hebt en jezelf tijd en ruimte geeft. Wij hadden gelukkig lieve vrienden en familie die wilden oppassen zodat we een avondje uit konden. Of gewoon weer terug naar huis voor een slaapje haha. Het punt is vooral: je moet het uitzitten en na een half jaar wordt het echt beter!

Ik ben nog steeds aan het leren dat een moeder zijn betekent dat je er bent voor je kind, maar niet alles opoffert voor je kind. Dus na 6 maanden besloten wij om Ivy 1 dag per week naar het kinderdagverblijf te brengen. Om meer van de mensen om ons heen te vragen qua oppassen, zodat ik voor Her Delight en mijn muziek kan werken. Hulp vragen en meer gaan werken hielpen mij enorm om mezelf meer te uiten als mens. Dus voel je vooral niet schuldig als je je baby weg brengt om te gaan werken of (nog beter) te gaan dansen. Do it! Je kindje heeft er baat bij dat jij een blije moeder bent. Een moeder die voor zichzelf zorgt, zodat ze goed voor haar kinderen kan zorgen.

Vind je ‘inner mama voice’

Als je zo spraakzaam bent als ik deel je ook gemakkelijk de dagelijkse irritaties van een nieuwe ouder, de mensen om je heen willen je dan daarmee gaan helpen. Ze zullen je feedback geven, tips en trucjes. Wees aardig en luister (mits je denkt dat het de moeite waard is)! Maar leer alsjeblieft ook om te glimlachen, ze te bedanken voor het delen en het lekker op je eigen manier te doen. Zelfs als iedereen je vertelt dat het niet zo werkt. Probeer het uit, je kind zal het hoogstwaarschijnlijk wel overleven 🙃. Het is ok om je eigen ruimte te claimen en uit te proberen.

Het zal je helpen om je persoonlijke stijl als ouder te vinden! Om je kind volledig te kunnen observeren en te ontdekken wat het beste bij hem/haar past. Die zoektocht zal je soms het gevoel geven dat je de slechtste moeder op aarde bent, maar het is deel van het proces. Het proces om je eigen stem te vinden; your inner mama voice. Je hebt recht op je eigen stem! Die stem zal je uiteindelijk beschermen tegen de over kritische moeders op het schoolplein met hun meningen. Jij maakt een bewuste keuze om een bepaalde ouder te zijn. Ga alsjeblieft niet gewoon maar wat doen, steek er energie in en bouw je eigen stijl.

Die stem zal je toe fluisteren op de momenten dat je er doorheen zit en geen idee hebt wat goed is. Trust me, dat is nou precies wat een moeder een moeder maakt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *