Je lichaam omarmen

lichaam van een moeder

Deze blog schreef ik ruim 2 jaar terug na de geboorte van onze dochter Ivy. Als je mij online volgt zul je merken dat ik inmiddels mijn lichaam nog veel meer heb kunnen omarmen. Toch wil ik deze blog opnieuw onder de aandacht brengen, omdat ik ik heel erg geloof in het proces en het goed is om alle fases met elkaar te delen, niet alleen een ‘happy end’. Met je lichaam omgaan is moeilijk en zoveel van ons strugglen hiermee. Als jij ook vastloopt zoek dan hulp en denk niet dat het volgende dieet wél het antwoord is. Zorg voor je geest en van daaruit voor je lichaam. 🖤

Je eigen lichaam omarmen. Het klinkt zo makkelijk, maar voor heel veel van ons is het extreem moeilijk. Ik hoor ook bij die categorie. Zolang ik mij al kan herinneren heb ik strijd met dit lichaam en het omarmen en liefde geven is heel veel jaar geen optie geweest. Voor mij is die strijd weer terug sinds m’n bevalling, maar misschien is er voor jou wel een andere reden waardoor je er weer mee wordt geconfronteerd. Die strijd aangaan is pittig en die grootste vraag is meestal: Hoe ga je in liefde samenwerken met je lichaam? Vandaag deel ik een klein stukje van mijn proces en welke ervaring mij heel erg heeft geholpen om een grote stap vooruit te zetten.

Het omarmen van je lichaam en angst

Een paar maanden terug plaatste een vriendin een oproepje op Facebook. Brechje zocht vrouwen om te fotograferen. Vrouwen die of bijna gingen bevallen of recent waren bevallen. Ze schreef over haar passie en bewondering voor dat proces van zwangerschap en hoeveel kracht vrouwen nodig hebben om dat te doorlopen. Ze wilde deze vrouwen en hun schoonheid graag vastleggen en hun kracht zichtbaar maken. Maar… het zouden geen normale portretten zijn, je moest namelijk bloot. Hoe gek het ook klinkt, ik wist direct dat ik mee wilde werken, ondanks dat de shoot naakt zou zijn. Ik voelde zo’n diepe behoefte om via deze weg mijn angst te overwinnen en een stap in het licht te zetten.

Mijn leven lang al lichaam struggles

Ik ben opgegroeid strijdend met dit lichaam en als kind en tiener kan ik mij niet anders herinneren dan dat ik overgewicht had. Toen ik eenmaal naar het HBO ging om te studeren werd de strijd te heftig. Ik werd gediagnosticeerd met een eetstoornis. Ik heb therapie gekregen en rond die tijd kreeg ik ook verkering met Menno. Hij was zo liefdevol en geduldig naar mij en mijn lichaam. Langzaam aan begon dat beeld van mezelf te veranderen. Ik kon mijn lichaam niet echt omarmen, maar ik vond wel een manier om het te accepteren en mijn relatie met eten te verbeteren. Nadat ik afstudeerde als Maatschappelijk Werker voelde ik heel sterk de behoefte om die extra kilo’s eraf te krijgen. Ik verloor 30 kg in 6 maanden tijd (Geloof mij, het stomste wat ik kon doen, want dat ging niet erg gezond) en bleef ongeveer 2 jaar lang op gewicht. Toen werd ik zwanger. Ik vond zwanger zijn best eng, omdat ik heel bang was om weer aan te komen. Maar aan de andere kant voelde ik ook een vrijheid tot eten die ik al lang niet had ervaren. Vanwege mijn verleden met een eetstoornis besloot ik met de arts dat ik tijdens mijn zwangerschap niet gewogen zou worden, zodat ik het makkelijker kon loslaten dat mijn lichaam zou veranderen.

Een voorbeeld zijn voor je dochter

Toen we er achter kwamen dat ik zwanger was van een meisje waren we natuurlijk blij! Maar ik voelde ook opnieuw weer die angst… Ik zag niet alleen mijn eigen struggle met mijn lichaam, maar zo lang ik mij kan herinneren zag ik dat ook bij mijn moeder. Ik besefte mij nog meer hoe belangrijk het is om een goed voorbeeld te zijn voor dit kleine kindje. Na haar geboorte moest ik toch weer de realiteit aangaan en ging ik op de weegschaal staan. Ik moest erkennen dat ik eigenlijk alle verloren kilo’s er weer bij had aan mijn lichaam.  Dat ik hulp wilde om weer opnieuw af te vallen. Mijn coach heeft mij afgelopen tijd steeds opnieuw geleerd dat het allemaal begint met de wil om je lichaam lief te hebben en te omarmen. Eigenlijk is het nog veel groter dan dat. Het begint met de wil om jezelf helemaal lief te hebben ook je binnenkant.

Dus daar zat ik een paar maanden na de bevalling in een totaal ander lichaam. Een groot deel van de tijd was ik verdrietig dat het mij niet gelukt was om mijn eetgedrag onder controle te houden tijdens de zwangerschap. Dat ik weer zoveel was aangekomen. Ik vond het zo moeilijk om aardig te zijn voor mijn lichaam. Om dankbaar te zijn voor wat dit lichaam voor mij heeft gedaan. Het heeft mij een prachtig kindje gegeven en helpt mij elke dag weer om naar mooie plekken te gaan en bijzondere mensen te ontmoeten. Dus toen Brechje de oproep deed wilde ik mee doen! Om aan mijn kleine meid te laten zien dat, zelfs als je lichaam er anders uitziet dan je wilt, je het nog steeds kunt leren omarmen en bedanken voor wat het voor je doet. Ik wil graag trots zijn op dit lichaam, misschien juist wel als het er niet “magazine waardig” uitziet. Daarom deel ik hier ook dit verhaal, omdat heel veel vrouwen hier mee strijden én krachtige rolmodellen willen zijn voor hun zonen en dochters.

Ik voel liefde voor deze foto

Boven aan deze blog is een foto die Brechje heeft gemaakt. Ik voel liefde voor deze foto! Ja, ik zie een lichaam met overgewicht, maar ik zie vooral een moeder met haar kind. Ik zie rondingen (yay!) en ik zie de kleine voetjes van mijn dochtertje. Ik zie een lichaam dat zacht en warm is, perfect om te knuffelen en liefde te geven. Ik zie ook het vertrouwen dat mijn dochtertje heeft in haar eigen lichaam, hoe comfortabel ze is. Dat helpt mij ook om los te laten en mijn eigen lichaam te omarmen. Deze shoot werkte bevrijdend en het zien van de foto’s maakt mij elke keer weer emotioneel. Omdat het laat zien waar mijn lichaam echt om draait… Het gaat allemaal om het delen, creëren en geven van nieuw leven♥.

Een mega dikke kus voor mijn lieve vriendin Brechje, omdat zij mij dit geweldige cadeau heeft gegeven. PLEASE ga haar website checken Warm Cuppa Tea en haar heerlijke Instagram waar je haar fotografie en hun gezinsleven kunt volgen! 

9 Berichten

    • Dankjewel lieverd! Dat is precies het doel, een eerlijk verhaal, een echt beeld! So many moms look like me and they should be freaking proud ❥
  1. Beautiful post! I love how body positivity and body shaming issues are becoming more recognized and acknowledged and worked on these days! I know I'm only a teenager, but I know that kids could be... something... even several years ago and now we're all growing and learning and accepting and it's beautiful. Thank you for this post!
    • YAY! Thank you Julia! Really cool that you've found my blog! Where are you from? It's so good to hear. Talking about our bodies should be a normalized topic. Especially for teenager, this is what real woman look like and that's a cool thing to become! Well at least I hope that's a cool thing LOL ;-)
  2. Dear Zoë, I'm so glad that you decided to share your story and experience with the rest of the world! And I'm even more happy to hear that our photo session together played such a big part in your healing process. As you describe how you look at the picture above makes me emotional. That's the reason I started all of this. I've already told you this many times before but you're such an inspiring and beautiful woman and participating in this photo project 'Women Bare' really shows strength! You're someone fighting for change and I can only have respect for that. Thank you so much for the trust and vulnerability you’ve come to me with.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *